Siedzimy o krok przy jednym stole i każdy ma wsadzony nos do swojego komputera. Chciałam pogawędzić, ale przeszkadzam! Mogę zrozumieć że praca do domu przyniesiona, ale to już przebiera się miarka, od czasu do czasu nawet trzeba sobie pogadać , nieraz powszechna konwersacja potrafi wybawić od kłopotów. On o tym nie wie… On jest nietypowy… On …. Boje się to odnotować ,ale chyba mnie nie kocha… I co ja teraz zrobię? przypuszczalnie nic .Poczekam na należyty chwilę i zrobię coś podobnego. Jak ja nie będę miała czasu, a on o coś będzie pytał albo jeszcze lepiej jak o coś poprosi. Czy mnie wciąż lubi… nie wiem. Życie nie jest usłane różami, nieistotny tekst, ale jak bardzo pomocny w uświadomieniu trywialnych, ludzkich spraw i myśli.